ای کاش انتظار پايانی داشت تا من مي توانستم باز آن دستان پر مهرت را بگيرم و برای آخرين بار بر آن بوسه زنم...

 ای کاش انتظار پايانی داشت تا من دوباره تو را در آغوش بگيرم و برای آخرين بار وجودت را حس کنم...

 ای کاش انتظار پايانی داشت تا من در آغوش تو ميمردم ...ای کاش اين انتظار طاقت فرسا تمامی داشت تا من نوای عاشقانه از ديدار تو سر ميدادم...

 ای کاش انتظار پايانی داشت تا من برای آخرين بار غرق در نگاه پر محبتت ميشدم... ای کاش اين انتظار پايانی داشت تا من دستانت را می گرفتم و در اين غربت تنهايی غرق نميشدم...

 ای کاش اين انتظار پايانی داشت تا مي توانستم برای آخرين بار گل رويت را ببينم... ای کاش مي توانستم سر رو شانه هايت بگذارم و اشک شرم و پشيمانی را در دامانت بريزم...

 ای کاش اين انتظار پايانی داشت تا من ميتوانستم تو را ببينم و دستان گرمت که دست احساس عشق است را حس کنم...

 ای کاش اين انتظار پايانی داشت تا من برای آخرين بارنوای عاشقانه را از ديدار تو سر ميدادم و با فريادی از اعماق وجودم دوستت  دارم را فرياد ميزدم...

 ای کاش اين انتظار پايانی داشت تا من ميتوانستم برای آخرين بار تو را در کلبه ی قلبم حس کنم ...

 ای کاش اين انتظار پايانی داشت تا من ميتوانستم برای آخرين بار بر پيشانی تو بوسه عشق زنم و آنگاه بميرم ... ای کاش... ای کاش

گفتم که دوستت دارم ، گفتی كه باور نداری
گفتم اين كلمه را از حفظ نمی گويم از ته دلم می گويم ، گفتی دلم را نيز باور نداری
سكوت تلخی كردم و از ته دلم آه كشيدم. مدتی سكوت با چشمانی خيس
گونه ام خيس شد و قلبم شكسته
گفتی كه تو قلبم را شكستی ، گفتم كه قلبت شكسته نشد ، احساست در هم شكست
گفتی سكوت كن ميخواهم گريه كنم ، من نيز سكوت كردم و با گريه تو نا آرام شدم و اشك ريختم

گفتی بی خيالی از اشكهايم ،چيزی نگفتم ، و باز سكوت و يك آه تلخ
گفتی كاش كه عاشق نمی شدم ، گفتم عاشقی همه اين دردها را دارد
گفتی خسته شدی از همه كس ، گفتم من با تو می مانم
گفتی خيلی تنهايی ، گفتم كسی كه عاشق است تنهايی را نمی شناسد
و باز گفتی تنهايی ، گفتم كسی كه عاشق است قلب يارش بايد همان تنهايی او باشد
گفتی كه اين حرفايت تكراری است ، گفتم به جز تكرارش راهی نيست

گفتی كه آغوشت را ميخواهم ، گفتم كه منتظر بمان عزيزم
گفتی كه شانه هايت را ميخواهم ، دلم به درد آمد از دوری ات و به غم نشستم
گفتی كه تو از حرفهايم پريشانی ، گفتم حرفی نيست و حرفهايت شكنجه ای بيش نيست
گفتی كه لبخندی بزن ، گفتم كه حس لبخند نيست
گفتم با اينكه اين كلمه تكراری است و با اينكه باور نداری باز ميگويم كه دوستت دارم
چيزی نگفتی و سكوت كردی

گفتم كه دوستت دارم ، دوستت دارم و دوستت دارم و اشك از چشمانم سرازير شد
و باز چيزی نگفتی و به جای سكوت اينبار تو نيز مانند من اشك ريختی

 

 خيلی حرفها تو دلمه که می خوام بگم ولی نمی دونم اون حرفها چيه

حتی نمی دونم اون حرفهايی رو که نمی دونم چيه به کی می خوام بگم

فقط می دونم که يه چيزی رو بايد به يه کسی بگم

پس به شماها می گم ...

شماها که غريبه هستيد ... غريبه هايی که چند وقته برام آشناتر از همه شدن

اينا حرف نيست ... يه حسه ... يه حس غريب و نا آشنا ... 

چون نمی دونم از کجا اومده

يه جور حس بيهوده گی و دلتنگی ...

بيهوده گی از اينکه اونی نيستی که می خوای

دلتنگی از اينکه اونی که تو می خوای نيست

نه ...

اينا حس نيستن

اينا گمشده های يه مسافرن ...

 

 

 من عاشق تو هستم

 

 ديشب ، از من خواستی که ببخشمت..

ديشب بهم گفتی ، که نبايد اسيرت می کردم.

بهم گفتی که نبايد عاشقت می کردم.

 

ديشب ، يادت رفته بود ، که من عاشقت هستم ، يادت رفته بود که من يه عاشق واقعی هستم ، يادت رفته بود که وجود عشق تو تووی سينه ام به زندگی ام معنی داده ...

ديشب خيلی از تو دلگير شدم ،

آخه می دونی ، انگار ، يادت رفته بود که خدا ، دست تورو گرفت ، و کشوندت يه گوشه ... دست من رو هم گرفت و کشوندم يه گوشه ، انگار ، يادت رفته بود که ما عاشق شديم ، چون خدا خواسته بود ...

 

يادت باشه ،

اگه چيزی که تو بهم دادی ، اسارته ، دوستش دارم...

اگه حسرته ، دوستش دارم ...

اگه پايبنديه ، دوستش دارم...

 

آخه ، چرا هی فراموش می کنی ؟

من ، عاشق تو هستم...

 

 

 

کاش آسمان حرف کوير را ميفهميد و اشک خود را  نثار گونه های خشک او ميکرد..

کاش دل ها آنقدر خالص بودند که دعاها قبل از پايين آمدن دست ها مستجاب ميشد..

کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را دست خزان غم ميسپرد و

                                                                                ای کااااااااااااااااااش.

 

احساس میکنم مدتهاست که رهایم کرده ای

یا شاید مرا به دیگران سپردی

پیشترها همیشه دستهای نوازشگرت  را روی دل زخمی ام احساس میکردم

پیشترها وقتی دلتنگ بودم مي آمدی روی تختم و درست کنار من مینشستی

 و با حضورت آرامشی به من میدادی و میرفتی .

میدانم کسی نمیتواند بپذیرد

که من و تو درست کنار هم مینشستیم

 

 

خدايا هيچ وقت تنهام نگذار

 

 

 

می دونی؟ آسمون همیشه آبی نیست، همیشه هم صاف نیست  گاهی ابریه و گاهی بارونی

 از آسمون همیشه هم بارون نمی باره! خب، این طببیعتشه!

ولی همون موقعهایی هم که داره بارون  می باره،برو بشین پای درد دل آسمون.

ببین چی می گه؟! چرا داره گریه می کنه؟!

دلتو بده به آسمون و عوضش ازش چندتا ستاره بگیر!

می دونی؟ گاهی آسمون پر ستاره است،

ولی یه ستاره میون اون ستاره ها بزرگتر و قشنگتر و درخشانتره!

"  اون ستاره ی " توِ !

"من اسمشو گذاشتم ستاره ی " تو !

می دونی؟ وقتی با ستاره ی " تو" حرف می زنم ،

وقتی بهش خیره می شم یا بهش چشمک می زنم همیشه

ازم یچیزی می پرسه!

می گه:"دوستم داری؟" منم می گم ، دوستت دارم.

ولی دیشب از من یه سوال دیگه پرسید.

گفت: تو چرا هیچ وقت از من نمی پرسی که دوست دارم یا نه؟"

منم ازش پرسیدم: تو چی؟ دوستم داری؟

می دونی چی گفت؟گفت:"قلبتو بده!" گفتم چه جوری؟ گفت:" چشاتو ببند ، یه نفس عمیق بکش و خودتو رها کن

قلبت پرواز می کنه و خودش میاد پیشم.منم همون کاری رو کردم که ستاره گفت

 ستاره قلبمو گرفت و روش یه چیزی نوشت و بعدش پسش داد.می دونی چی نوشته بود؟ نوشته بود دوستت دارم

نوشته ی ستاره ی "تو" رو قلبم موند،هنوزم هست.تا آخرم می مونه! چرا؟ چون بهم گفت:" حقیقت عیچ وقت نابود نمی شه

چون چیزی است که "باید" وجود داشته باشه!"

راستی ! بیا ایندفعه که داره بارون میاد بریم پشت پنجره و به درد دل آسمون گوش کنیم.

وقتی شب می شه، بیا دو تائی به ستاره ها نگاه کنیم

و وقتی صبح می شه ،بیا طلوع خورشید رو که پر از عشقه با هم نگاه کنیم!